Η γαλλική μία γλώσσα με … ελληνικές ρίζες

albero_pace_rech_annalisa_2

Η γαλλική γλώσσα ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια Ρομανική γλώσσα, δηλαδή προέρχεται από τη Λατινική. Είναι η 3η Ρομανική γλώσσα μετά τα ισπανικά και τα πορτογαλλικά από άποψη αριθμού ομιλητών που τη μιλούν ως μητρική γλώσσα, ωστόσο είναι η μοναδική από αυτές που μιλιέται και στις πέντε ηπείρους (μόνο τα αγγλικά και τα γαλλικά μιλιούνται και στις 5 ηπείρους).
Επιπλέον, πολλοί είναι αυτοί (μεταξύ των οποίων και ο Γάλλος διπλωμάτης στην Πρεσβεία της Αθήνας κι ένθερμος φιλέλληνας, κ. L.A. de Williencourt) που υποστηρίζουν οτι η γαλλική γλώσσα δεν είναι απλά μια λατινική γλώσσα αλλά μια ελληνολατινική. Το λατινικό αλφάβητο έχει φοινικική και κυρίως ελληνική καταγωγή όπως απεκαλύφθη στη Χαλκίδα : και δεν είναι μόνο το “ύψιλον” (“y”=le “i” grec “το ελληνικό ύψιλον”), αλλά όλα τα φωνήεντα  τα οποία είναι κατεξοχήν ελληνικής επινόησης καθώς το φοινικικό αλφάβητο διέθετε μόνο σύμφωνα. Εχουν καταγραφεί τουλάχιστον 3.600 γαλλικές λέξεις που προέρχονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από την Ελληνική, εξαιρώντας βέβαια τα κύρια ονόματα. Μάλιστα, σύμφωνα με μελέτη του ίδιου του Γαλλικού Υπουργείου Παιδείας,  64% των γαλλικών λέξεων έχουν ελληνική ρίζα. Αυτό την καθιστά μία εύκολη γλώσσα για τους Ελληνόφωνους, τουλάχιστον από την άποψη του λεξιλογίου.

Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αποτελούν οι λέξεις “Montparnasse” (< mont + parnasse : “Μονπαρνας” = όρος Παρνασσός), “musee” (μουσείο: που προέρχεται από το χώρο όπου λατρεύονταν οι εννέα Μούσες οι ελληνικές θεότητες των τεχνών). Η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων (Champs-Elysees) φέρει όνομα προερχόμενο από την ελληνική μυθολογία. Η γαλλική λέξη “Histoire” ανάγεται στην ελληνική “Ιστορία” το “thermostate” στο “θερμοστάτη”.
Σίγουρα η κατάληξη “-iste” στη γαλλική γλώσσα παραπέμπει στην Ελληνική κατάληξη “-ιστής”, όπως “automobiliste” που σημαίνει “αυτοκινητιστής”, η λέξη “cosmetique” (καλλυντικά) στην αρχαία λέξη “κάλλος” που σημαίνει ομορφιά. Η λέξη “panique” (πανικός) προέρχεται από το θεό Πάνα, θεό των κοπαδιών, αλλά τρομακτικής ασχήμιας, ενώ η λέξη “syncretisme” (συγκρητισμός), όρος θρησκευτικός και φιλοσοφικός, σημαίνει “συμφωνία μεταξύ των Κρητών”.
Πολλές ελληνικές λέξεις συναντούνται σε όλους τους τομείς των επιστημών, ιδιαίτερα στη φιλοσοφία, στην ιατρική, στη φυσική, στην ψυχολογία και στην τεχνολογία. Οι ελληνικές λέξεις προσεγγίζουν μια ευρεία γκάμα της καθημερινής ζωής, ακόμα και ήρωες των κινούμενων σχεδίων, όπως τα ονόματα Αστερίξ και Οβελίξ που παραπέμπουν σε αρχαίες ελληνικές ρίζες. Μεγάλοι κλασικοι συγγραφείς δανείστηκαν από την ελληνική γλώσσα τους τίτλους των έργων τους: Ο Μισανθρωπος του Μολιέρου, η Ναυτία του Σαρτρ…

No Σχόλια yet.

Υποβολή απάντησης